Venantius Honorius Clementianus Fortunatus (c.530–c.600/609) foi um poeta latino e hinista na corte merovíngia, e bispo da igreja católica antiga. Na sua obra “Expositio symboli” 19-20 refere o seguinte:
“Deve-se, contudo, notar isto: uma vez que o Espírito Santo é o criador da carne do Senhor, a majestade do Espírito Santo é por isso demonstrada. Pois o facto de o Deus da majestade ter nascido na carne através de Maria não significa que Ele tenha sido manchado ao nascer de uma virgem, Ele que não foi contaminado ao criar o homem a partir do pó. Afinal, se o sol ou o fogo incidirem sobre a lama, purificam o que tocaram e, no entanto, não se poluem a si mesmos..”
Lat.: Hoc tarnen notandum est, quia dum Spiritus Sanctus est dominicae carnis creator, Spiritus Sancti hinc maiestas ostenditur. Quod vero Deus maiestatis se Maria in carne natus est, non est sordidatus nascendo de virgine qui fuit pollutus hominem condens de pulvere. Denique sol aut ignis si lutum inspiciat, quod tetigerit purgat et se tarnen non inquinat.
Fortunato diz algo semelhante em "In laudem sanctae Mariae" 251-254:
"E, no entanto, é gerado Deus e homem verdadeiro e uma só pessoa de espírito e carne, Cristo, com ambas as naturezas, na divindade igual ao Pai, e no corpo igual à mãe, mas sem pecado da carne da mãe."
Lat.: Et tamen est genitus Deus et homo verus et unus spiritus atque caro Christus utrumque genus. In deitate patri aequalis vel corpore matri sed sine peccato de genetrice caro.

Sem comentários:
Enviar um comentário
Nota: só um membro deste blogue pode publicar um comentário.